Nieuws

Seizoen 2015: kort interview met broeder Hugo

  • mei 1, 2015

Wij hebben de broeder gevraagd wat hij dit jaar van het bedevaartseizoen verwacht. Hij antwoordt daarop dat je dat met de Bedroefde Moeder van Warfhuizen nooit kunt weten:

‘We hadden haar eigenlijk ook best de “Wispelturige Maagd van Warfhuizen” kunnen noemen,’ grapt hij.

Wij kijken de broeder streng aan.

‘Nou ja,’ vervolgt hij, ‘de Mariadevotie verloopt hier altijd echt heel grillig. Er zijn wel afgesproken bedevaartgroepen, maar het gros van de mensen komt individueel, en dat kan best op onverwachte tijdstippen zijn, en soms ook met onverwachte hoeveelheden. [Op het moment dat we dit publiceren zijn er alweer twee onverwachte bussen geweest, red.] Zo speelt bijvoorbeeld het weer een grote rol. In Warfhuizen kun je immers niet ergens gezellig binnen koffie gaan drinken of vrome frutsels gaan kopen. Dus als het lang achter elkaar koud en nat is gaan de mensen naar Heede of naar Kevelaer. Dan wordt het later alsnog druk, bijvoorbeeld in juni, wat normaliter juist eerder een rustige maand is. Wegblijven doen ze uiteindelijk nooit.’

Zijn er nog grote verschillen ten opzichte van andere jaren?

‘Een grote verandering is dat de bisschop heeft bepaald dat in het vervolg alle plechtigheden in Warfhuizen zelf gevierd mogen worden, dus ook Eucharistievieringen. Zo zal ook de heilige Mis die voorafgaat aan de processie op 6 juni in de genadekapel zelf gevierd worden. Dat betekent dat ook de route van de processies in het vervolg anders zal lopen. Niet meer langs de drukke weg naar Wehe-den Hoorn, maar door het dorp Warfhuizen zelf naar een rustaltaar in de velden.’

In mei is er dit jaar geen processie?

Nee, door de vroege Pasen raakte de meimaand overladen. Ook viert ons Friese zusterheiligdom in Bolsward dit jaar haar jubileum met een processie die we niet in de weg wilden zitten. We zijn dus uitgeweken naar de zaterdag vóór Sacramentsdag. Het zal dan ook weer een echte Sacramentsprocessie worden, net als vorig jaar.’

Hopelijk zonder de onweersbui!

‘Ja, dat was wel een beetje spannend, ja. Ik heb toen wat afgebeden. Toch hoort ook dat erbij. Met processies weet je het nooit helemaal zeker.’

Broeder, hoe kijkt u eigenlijk tegen de Mariadevotie aan? Het draagt toch niet echt bij aan uw eenzame leven dat er elk jaar zoveel mensen bij Maria op bezoek komen?

‘Daar heb je op zichzelf gelijk in. Aan de andere kant wil ik natuurlijk niets liever dan dat de mensen veel van de goede God en zijn Moeder houden. Dan moet ik ook niet zeuren als er net toevallig in mijn kapel zo’n devotie ontstaat. Juist het feit dat er hier altijd iemand is maakt dat de kerk altijd open kan zijn. Het gevolg daarvan is, dat dit de enige bedevaartkapel in het hele noorden is waar je dagelijks de hele dag terecht kunt. Ik kan het de mensen dan moeilijk kwalijk gaan nemen dat ze daar gebruik van maken. Ik vind het sfeertje van zo’n Maria-oord trouwens ook wel heel genoeglijk. Kijk, het is niet alsof ik met al die mensen een gesprek moet gaan voeren. Ik hoor alleen het gerommel met kaarsjes, de geprevelde weesgegroetjes, het gerammel van rozenkranskralen tegen de banken enzovoort. Dat is niet storender dan het gezang van de merels, buiten. Daar geniet ik ook van.’

Is er nog een verschil omdat u nu diaken gewijd bent?

Ja, dat heeft toch wel meer indruk gemaakt dan ik van tevoren had kunnen inschatten. Daarbij heb ik ineens allemaal mogelijkheden die ik vroeger niet had. Vreemd genoeg moet je daaraan ook wennen: dat er ineens van alles gewoon kan. Het gaat dan bijvoorbeeld over de zegeningen, waarvan ik de meeste nu gewoon kan geven. Daar wordt juist in bedevaartplaatsen nog veel gebruik van gemaakt, dus dat is zonder meer fijn.

Hoe gaat het bedevaartseizoen eruit zien? Zijn er al gebeurtenissen gepland waarnaar u uitkijkt?

Er komt een groep uit Zuid-Limburg, in juli. Dat vind ik altijd erg gemoedelijke gelegenheden. Verder krijg ik bezoek van de seminaristen van Groningen-Leeuwarden en Breda, zodat ik eens kan zien waar ik elke dag voor bid. Dat vind ik ook heel bijzonder. De processie is natuurlijk altijd een hoogtepunt. En Maria Tenhemelopneming, dat dit jaar met een feestelijke Mis gevierd kan worden, met zegening van Kruidwissen. Verder hoop ik dat de bedevaart van Warfhuizen vooral zichzelf blijft: sereen en verstild, maar toch sprankelend en een tikkeltje wispelturig.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Fields marked with * are required